Ik fiets niet voor mijzelf

Caryanne

Ook dit jaar fiets ik voor anderen. Voor mensen die zijn getroffen door die vreselijke ziekte Kanker. Net als vorig jaar neem ik ook dit jaar weer mijn lieve buurvrouw Caryanne mee op mijn virtuele bagagedrager.

Caryanne deelt dit plaatsje echter graag met andere mensen.

Door Alpe d’HuZes heb ik veel bijzondere mensen ontmoet, en veel gehoord en geleerd over kanker.  Zo heb ik door een bericht van Omroep Gelderland eind september ook Richelle leren “kennen”. Haar verhaal en actie heeft veel indruk bij mij achtergelaten.

Richelle

Richelle was toen 16 jaar oud en ongeneeslijk ziek, ze had kanker. Ze was een actie begonnen om het gescheld met het woord kanker tegen te gaan of in ieder geval onder de aandacht te brengen. Ik vind haar een kanjer, als je in een uitzichtloze fase van deze ziekte bent en dan nog deze actie wilt voeren. Haar actie heet KANKER VERZIEKT JE TAAL. Zij is na een oneerlijke strijd op 21 november overleden. Ook zij krijgt een plekje op mijn bagagedrager. Ik ga op 3 juni het beste van mijzelf geven voor anderen. Dit ter nagedachtenis aan al die mensen die te vroeg aan kanker zijn overleden, en ter inspiratie van de mensen die aan het strijden zijn.

Niko, echtgenoot van Annemieke                         

Annemieke heb ik via mijn vader leren kennen. Zij gaat in juni mee naar Frankrijk. Zij heeft haar man verloren aan longkanker. Lees hieronder haar verhaal:

Vanwege niet ontwikkelde fotorolletjes, die jarenlang waren blijven liggen, kwam ik in een fotozaak terecht, waar Jan Brak, de vader van Myrthe werkzaam is. Ik wilde de fotorolletjes niet laten opsturen naar één of andere fotocentrale en bij Jan worden ze ter plekke ontwikkeld. Dat was voor mij heel belangrijk, omdat mijn man Niko op veel foto’s zou kunnen staan. Niko is op 9 januari 2007 overleden, na een korte en heftige periode, waarin zich een snelgroeiende kwaadaardige tumor achter zijn longen ontwikkelde.

Ik vertelde Jan over Niko en hoe dierbaar deze foto's voor me waren. Later heeft Jan ook door lekkage beschadigde foto’s van Niko opnieuw afgedrukt. Jan vertelde me over Myrthe en gaf me de site van "arnhemsmeisjefietst.nl" door en zo kwam ik in contact met Myrthe!

Ik was enorm onder de indruk van wat ik las over Myrthe, haar ouders en de anderen. Wat een inzet voor het KWF! Ik plaatste een korte opmerking en daar reageerde Myrthe op.

Héél bijzonder was een mail van Myrthe aan mij op 9 januari 2010. Het bevatte een youtube filmpje van Marco Borsato met het schitterende lied: "Doe wat je altijd deed". Dat 9 januari Niko's dag van overlijden was, kon Myrthe niet weten. Het was een ontroerende verrassing!

Een aantal maanden later had ik de grote eer Myrthe en Jan hier te mogen verwelkomen en dat was een hele fijne ontmoeting!

Vlak voor het vertrek naar de Alpe d’Huez ’10, gaf Ik Jan nog snel wat "snoepgeld" mee voor Myrthe. In plaats daarvan heeft Myrthe er een kaars voor Niko van gekocht, die ook in bocht 7 heeft gebrand. Niko’s naam staat erop. De kaars heeft hier nu een ereplaats.

Volgend jaar hoop ik Myrthe en haar teams bij de Alpe d’Huez aan te moedigen. Dat was ook Myrthe’s idee! Ik ga mee.

Myrthe en haar teams verdienen alle steun!